Ο κοινοβουλευτισμός δεν απηχεί τη δημοκρατία

Ο Ιπποκράτης έλεγε ότι για να λύσεις ένα πρόβλημα, για να θεραπεύσεις μιαν αρρώστια, μην καταπολεμάς τα συμπτώματα. Αλλά ούτε και τις αιτίες – γιατί αυτές μπορεί να είναι πάρα πολλές. Αντίθετα, ανάμεσα σε αυτές, ψάξε την πιο σημαντική, τη βασική αιτία, αυτήν που καθορίζει τις άλλες.

Η βασική αιτία λοιπόν από την οποία ξεκινά η κοινωνική αδικία είναι η έλλειψη ελέγχου στην πολιτική εξουσία. Οι κοινωνικές αδικίες υπάρχουν γιατί οι απλοί άνθρωποι δεν έχουν τη δύναμη να αντισταθούν στην εξουσία. Και η αδυναμία τους αυτή προέρχεται από το σύνταγμα.

  • Το σύνταγμα επιτρέπει στους εκλεγμένους ηγέτες να μην απολογούνται και να μην κινδυνεύουν με καθαίρεση.
  • Δεν διαλέγει ο απλός κόσμος τους υποψηφίους του.
  • Δεν μπορεί ο απλός κόσμος να ξεκινήσει δημοψηφίσματα με δική του πρωτοβουλία.
  • ……….. και άλλα πολλά

Και αυτό γίνεται γιατί αυτοί που γράφουν τα συντάγματα, οι νομοθέτες έχουν προσωπικό συμφέρον να μη δημιουργούν καλά συντάγματα, έτσι ώστε η εξουσία των πολιτών να είναι αποδυναμωμένη. Αυτοί που γράφουν τα συντάγματα είναι συγχρόνως και ελεγκτές και ελεγχόμενοι, είναι επαγγελματίες πολιτικοί. Δεν είναι κακοί. Απλά υποστηρίζουν τα δικά τους συμφέροντα, υποστηρίζουν τα συμφέροντα των λίγων, όχι όλων.

 Κι εμείς τους αφήνουμε να το κάνουν. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό μας λάθος.

Η καλύτερη δημοκρατίαΣκοπός του συντάγματος είναι βασικά η προστασία από κάθε κατάχρηση εξουσίας. Έτσι λοιπόν αυτοί οι οποίοι πρόκειται να ασκήσουν την εξουσία .. δεν πρέπει να γράφουν οι ίδιοι το σύνταγμα. Γιατί αν το γράψουν θα θεσμοθετήσουν τη δική τους δύναμη και τη δική μας αδυναμία.

Έτσι μην περιμένετε να αποποιηθούν την εξουσία τους. Δεν θα το κάνουν ποτέ. Η λύση δεν θα προέλθει από αυτούς. Η λύση θα προέλθει από εμάς. Πρέπει να τους απαγορέψουμε να γράψουν το σύνταγμα. Εμείς πρέπει να το γράψουμε.

Κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον κυβερνούν

Στα 200 χρόνια που ίσχυε ο θεσμός της κλήρωσης στην αρχαία Αθήνα (δηλαδή οι πολίτες που καταλάμβαναν δημόσια αξιώματα εκτελεστικής εξουσίας διαλέγονταν στην τύχη), η πολιτεία κυβερνιόταν από φτωχούς … πάντα. Υπήρχαν και πλούσιοι αλλά δεν κυβερνούσαν. Και στο καθεστώς της λεγομένης «αντιπροσωπευτικής διακυβέρνησης», δηλαδή με εκλογές, κυβερνούσαν οι πλούσιοι … πάντα.

Αφού λοιπόν με την κλήρωση η εξουσία ανήκε στους φτωχούς, το 99% και με τις εκλογές η εξουσία ανήκει στους υπέρ-πλούσιους, το 1%, για πόσο ακόμα οι φτωχοί θα υπερασπίζονται τις εκλογές; Είναι αστήρικτο να υποστηρίζουν οι φτωχοί τις εκλογές.

 

Στο βίντεο που ακολουθεί και που αναλύει όλα όσα έχουν γραφτεί πιο πάνω, πρέπει να επιλέξετε ελληνικούς υπότιτλους εσείς οι ίδιοι.

Οι προτάσεις της END για την ιδανική πολιτεία

Advertisements